وقتی با تموم وجودت عاشقی اما باید از همه ی این احساسات  خیلی ساده

تر از عاشقیت بگذری .چون فقط وفقط به فکر اونی . بخدا خیلی سخته

نگاهتو برای همیشه ازش بدزدی چون اونو دیگه نمیتونی بشناسی .آره

 واقعا حقیقت داره که وقتی عاشق شدی نباید اون بدونه .خیلی سخته

اونقدر سخت که چشماتم دیگه یاریت نمیده ،منم یکی از همون آدما دیگه

 طاقتم تموم شده چند روز چند ساعت چند سال عاشق بمونم تا کی ؟ هیچ

جوری از این موضوع رها نمیشم .اشتباه من اینه که عاشق شدم؟ مگه من

 خودمو عاشق کردم . چرا اونی که عاشقم کرد به فکر این نبود که یه

روزی مثل الان این حق و دارم که با همه ی وجودم فریاد بزنم بابا  پس

 تکلیف این همه علاقه چی میشه؟ جز اینه که مثل هربار به جای شکوه

 راهیه دیاری کردمش که پر از دعای سلامتی و خوشبختیشه ؟ جز اینکه

 خنده های تصنعی مو  بهش تحویل دادم که یه وقت وقت رفتن دلش

نلرزه . یه وقت ناراحت نشه . یه وقت دلش نشکنه . مثل هربار . نگاه

سردمو به زمین خدا میدوزم و حالا توی تنهایی خودم این حق و پیدا کردم

 با تموم وجودم گریه کنم ولی دیگه چه فایده وقتی هیچ وقت نتونستم بهش

بگم پس حق من چی؟ من از این گریه های یواشکی خسته شدم . چرا نباید

 بدونه چی به سره دلم اومده؟ مثل همیشه دلم به چشمام و چشمام به

فکرم .همه به همه دستور میدن پسر صبور باش گذشت کن . این وسط

 فقط روحمه که دیگه جونی نداره . و من شرمنده ی چشمام .شرمنده ی

دلی که هربار از طرف یکی شکسته .. من چی دارم که از خودم دفاع کنم

. جز اینکه سکوت کنم چون عاشقم؟یعنی ارزش و عدالت عشق انقدر

کمه؟

دوستت دارم ها

گفتمش دل می خری؟ پرسید چند؟ گفتمش دل مال تو فقط بخند. خنده کرد و دل ز دستانم ربودتا به خودم باز آمدم او رفته بوددل ز دستش روی خاک افتاده بود جای پایش روی دل جا مانده بود....

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

یه عاشق هر چقدر هم که عاشق باشد نباید خود رو زیاد کوچیک کند

........................................................................................به قوله یه بزرگی: یه قلب بزرگ رو پیدا کن تا مجبور نباشی خود رو برایه جا کردن توش خودت رو کوچک کنی.

زندگی مانند جدولی است که اگر تمام خانه های آن را پر کنی جایزه ات مرگ است

شاید به نظر شما مسخره باشه ولی من جوان ۱۸ ساله به پوچی رسیدم و فقط یک تمنا دارم که بخاطر عزیز ترین کسانتون برام آرزویه مرگ کنید

I LOVE YOU NARGES

 ثانیه ها ٬ثانیه ها                     همدم تنهایی من

    فاصله ها ٬فاصله ها                 جاده پر غصه من

    رفتن تو ٬رفتن تو                     شبهای پر سکوت من

    حسرت در کنار تو                   قصه پر غصه من

     نگاه تو ٬نگاه تو                        آسمون آبی من

     صدای تو٬ صدای تو                   ترانه ی بهشت من

     بهار من ٬بهار من                    همیشه من به یاد تو

     توی دلم ٬توی دلم                  نوشتم باز نام تو رو 

                                             شکسته استخوان داند قدر مو میایی را

                        "اندکی مرا دوست بدار اماهمیشه"

            "you are presedent my heart"

                 *I Never Forget You*

و خداوند عشق را آفرید آن گونه که خود خواست نه آن گونه که عاشقان خواستند

پس تمامی عاشقان با هم رو به آسمان کنند و عشق را آنگونه که خود می خواهند از خدا بخواهند

امروز بهترین روز زندگی من بود وقتی که صبح از خواب بی دار شدم دیدم فقط که خودم بیدار هستم و نرگس رفتم جلو با شرم به او نگاه می کردم هنوز نمی توانم درست در چشمانش نگاه کنم به من گفت: چیزی که می خواستی بهم بدی به من بده من هم گفتم همان عروسک کوچلویی است که بالای تختت هست اونم اون رو برداشت و با کلی خوشحالی به من گفت متشکرم ومن نیز جوابش رو دادم بعد که داشتم از تو اتاقش بیرون می رفتم گفت: پس اون یکی کادو رو هم بهم بده(از قبل بهش گفته بودم که دو تا کادو براش خریدم)گفتم مطمعا هستی گفت: معلومه من هم دست کردم تو جیبم و دو تا حلقه بیرون آوردم بعد نشونش دادم اونم اون انگشتی رو که حلقه می کنن داخلش رو جلو آورد و من هم انگشتر رو کردم تو دستش.

و حالا راضی هستم چون نرگس بزرگترین چیز من بود و خدا اون رو به من داد و من بیشتر از صادق دوستم متشکرم که هم من رو راهنمایی می کرد هم به من گفت که بهتر است نه روز روزه بگیرم وبهتر است که از زمانی شروع کنم که جشن ازدواج امام علی (ع)با حضرت فاطمه (ع) است و من همین کار رو کردم و خداوند به اولین و بزرگترین آرزوی من رو بر آورده کرد من به همه میگویم که خداست که فقط می تواند آرزوی شما رو براورده کند نه هیچ کس دیگر.

خدا ازت متشکرم

مجتبی

سلامی به گرمی عشق ‌سلامی به محبت مادر سلامی به لطافت شبنم سلامی به رنگ دریا سلامی با مهر سلامی به لطافت خودت سلامی به گرمی شور عشق سلامی به پاکی مهربانی و سلامی شادابی گل و سلامی با عشق ومحبت نثار تو باد سلامی که با آن بتوانی زندگی را متحول کنی سلامی که با عشق باشد و سرچشمه آن خدا سلامی که بتوانی زندگی کنی و سلامی که با آن بتوانی به پرواز درایی سلامی که در آن محبت جاری باشد و سلامی که در آن جز تو هیچکس نباشد سلامی که نثار تو می کنم سلامی است به گرمی آفتاب و سلامی که از تو می خواهم به لطافت شبنم است سلامی که می گویم سلامی است از جانب گل سرخ وسلامی که به من می دهی سلامی است از جانب پروانه سلامی که از من می خواهی سلامی است به سفیدی برف و به تمیزی آتش و سلامی که من از تو می خواهم به لطافت خودت به تمیزی نگاهت و به پاکی لبخندت است سلامی که می کنم برای تو از جانب من است منی که از عشق آفریده شده ام و می دانم که با عشق خواهم مرد سلامی می کنم به تو بهترینیسلامی که از روی عشق است سلامی که می گرید و تو را می خواهد سلامی که می گوید اگر تو نباشی من میمیرم سلامی که اگر تو نبودی او نیز نبود سلامی که اگر تو نباشی همان بهتر که هیچ کس نباشد

راستی تا به حال فکر کردید نقطه آغاز دلدادگی کجاست یا اینکه چه جوری آدم ها اهل دل می شن تا به حال شده دلت را جایی گرو کسی یا چیز بذاری! دلت را به جای چه چیزی می بخشی؟ یه نگاه یه صدا.یه خوبی شاید هم یه حس و یه عشق اگر معرفت توی وجودته و مرام توی خونته اگر خراب یاری و میخوای دل ناقابلت تحفه ناچیزی باشه واسه دلداری توی راه دلدادگی ناشناختی قدم بزار توی این راه دل حرف اول رو میزنه پشیمونی نداره، راهیه که هیچ شیشه ای به ریشت نمی زنه و قافله .قافله امید بهت می بخشه دل زیر پا گزاشته نمی شه وبه جای شمعخورشید خونت دلت رو روشن می کنه.آسوده خاطر باش  کلید قلبت رو به به الهه ای می بخشی که شاه کلید همه ی خوبی هاست و صفای دلت صفای خاطر دلداری می شه که واژه های عاشقانه مقابلش سر به سجده می گذارند و زندگیت با عشق و عاشقی است که عشق می آفرینه .هیچ شک و تردید و ترسی به دلت ، به ذهنت و به گفتارت راه نده، آیه یاس هم نخون که اگر من رو راه نده و اگه از من خوشش نیاد اگه قبولم نکنه و هزاران اما و اگر دیگر. چون معبود ناشناختی در حالی که هیچ نیازی به من و تو نداشته و نداره فرموده دوستت دارم . کجای عالم سراغ داری که احتیاجی ، نیازی ، کاری با تو نداشته باشند و همه جا به یادت باشند و هوای کارت را داشته باشند در رحمت دلدار همیشه باز است و فانوس قشنگش همیشه و در همه حال روشن است . پس فکرت رو از همه این اما و اگرها دور کن و ترس و ناامیدی و تردید را در گورستان واژه ها به خاک بسپار و امید وصبر و عشق را ره توشه راهت قرار ده . امروز می خوای روی خط ، دل را به دلدار هدیه کنی و به گذشته و دیروز فکر نکن که کی بودی و چه کار کردی ، معبود با تو طوری صبوری میکند که انگار هیچ گناهی نکرده ای به این شرط که لحظه ها رو جستجو کنی و ثانیه ها را زیر و رو کنی تا اونچه را در گذر ندانم کاری از دست دادی به دست بیاری ، و بسازی هر چه را ویران کردی . اگر آماده راهی ، اگه مرد سفری با ذکر زیبای یا رب قدم اول را جانانه ، قاطعانه و خالصانه بردار و پیام اول دلدادگی رو اذین بخش جانت کن که اهل دل و دلداده است . دل هیچ کس را نمی شکند و تا  در توان دارند دلی به دست می آورند . اولین گفتگوی عاشقانه دست جمعی این کاروان دلداده ، غروب خورشید امروز با دلی پر از شکفتن و جوانه زدن است که میخوانیم تمام سپاس از ان او که هیچ دلی به هیچ کس غیر از او خوش نیست و فراموش نکن که تنها یاد خداست که آرامبخش دلهاست .    

یک دوست معمولی هیچ گاه نمی تواند گریه تو را ببیند.

یک دوست واقعی شانه هایش از گریه تو تر خواهد شد.

دوست معمولی اسم کوچک والدین شما را نمی داند

دوست واقعی شاید تلفن آنها را جایی نوشته باشد

دوست معمولی یک جعبه شکلات برای مهمانی تو می آورد

دوست واقعی زود تر به کمک تو می آید و تا دیر وقت برای تمیز کردن می ماند

دوست معمولی از دیر تماس گرفتن تو دلگیر و ناراحت می شود

دوست واقعی می پرسد که چرا نتوانستی زودتر تماس بگیری

دوست معمولی دوست دارد به مشکلات تو گوش دهد

دوست واقعی سعی در حل آنها دارد

یک دوست معمولی مانند یک میهمان عمل می کند و منتظر میماند تا از او پزیرایی شود

یک دوست واقعی به سوی یخچال رفته و از خود پزیرایی می کند

دوست معمولی میپندارد که بعد از یک مرافعه دوستی شما تمام است

یک دوست واقعی می داند که بعد از یک مرافعه دوستی شما محکمتر می شود

و

یک دوست واقعی کسی است که وقتی همه تو را ترک کرده اند با تو می ماند

صبحی ست سرما زده

دمای شهر:چند درجه نا قابل زیر صفر

تو می آیی

برف ها عرق می کنند از این گرمی نگاهت

                 و

حادثه مسری می شود

....تابستان  شهر را قرق کرده است.

يعني ميشه؟
يعني ميشه يک بار ديگر کوير سوزان عشقمان را با آب زلال چشمه دوستي آبياري کنيم؟
يعني ميشه يک بار ديگر بذر دوست داشتن را در قلب هاي سردمان بپاشيم؟
يعني ميشه يک بار ديگردرحالي که گرماي دست هاي همديگررا حس مي کنيم زيرسايه درخت زيباي محبت بنشيم وبا تمام وجود مان زلالي و پاکي چشمه دوستي را احساس کنيم
 يعني ميشه يک بار ديگر در حالي که چشم هايمان و قلب هايمان و تک تک اجزاي بدنمان با هم آواز زيباي عاشقي را سر مي دهند در مقابل هم بنشينند
 يعني ميشه يک بار ديگر غم و غصه و درد و دوري از هم را در صندوقچه خاطراتمان بگذاريم و آنها را به دست فراموشي بگذاريم و آنها را به سرزمين خاکستري بدون عشق ببرد؟

اینم اومدم اینجا که کمی درد دل کنم

پس شما دوستان نیز برای من دعا کنید